"Skip Beat!" - Moje szalone fantazje. Po rozdziale sto dziewięćdziesiątym piątym.

Kyoko siedziała na Renie nie wiedząc, że to nie jest już Ren, lecz wreszcie uwolniony Kuon, który nie da już się jej wycofać.
Kyoko nie świadoma tego, nadal kontynuowała. Zdjęła z niego górną cześć garderoby. Pochyliła się i pocałowała jego klatkę piersiową, później barki, obojczyk, szyje, aż doszła do twarzy.Odsunęła swoje usta od jego ciała. Nie spodziewała się bowiem, iż Ren pozwoli jej na taki krok. Myślała, że przerwie to w połowie drogi, lecz ten nic nie powiedział. Spojrzała niego, a on na nią i położył swoje dłonie na jej biodrach.
- Dlaczego przerwałaś? Czyż nie mówiłem, że chce, abyś mnie naznaczyła. - Mówiąc to, uśmiechał się tak, że Kyoko mimowolnie lekko się nad nim pochyliła, lecz po chwili się zatrzymała. Zauważyła, iż nie jest to Ren, dlatego nie przerywał, lecz nie zdawała sobie sprawy z tego, że to nie Cain Heel.
- Jak to dlaczego!? Jesteśmy rodzeństwem. Nie możemy "tego" zrobić - mówiąc to, jeździła o puszkiem palców po jego klatce piersiowej, nadal grając Setsu.
Zaśmiał się, a jego dłonie przesuwały się od bioder w górę i z powrotem w dół, do wcięcia w tali
- Kyoko, jesteś zbyt słodka. Jeszcze nie zauważyłaś, że nie gram teraz twojego brata Caina Heel'a.
- Co? - Kyoko próbowała wstać, lecz Kuon jej na to nie pozwolił - Nie żartuj sobie ze mnie Ren. Ty przecież nie zrobiłbyś mi czegoś takiego - mówiąc to, była coraz bardziej zdenerwowania, gdyż czuła, że jego ciągle sunące dłonie wsunęły się pod jej bluzkę.
- Masz racje. Ren by tego nie zrobił, ale postaci Rena Tsurugi już nie ma - zaczął powoli ściągać jej bluzkę - Koun, który był więziony przez twojego senpai'a Rena, wreszcie się uwolnił i to dzięki tobie.
- Co, Corn? - Kyoko uwięziona jego spojrzeniem, nawet nie zauważyła, że teraz z górnej części garderoby ma na sobie jedynie czarny stanik.
- Po spotkaniu z moim ojcem powinnaś już wiedzieć, jak wymawiać Koun. Ale nie zaprzeczam. Ja jestem tym, którego spotkałaś nad rzeką, gdy miałaś sześć lat.
- Po spotkaniu z twoim ojcem? - Kyoko nie wiedziała, o czym mówił, aż po chwili krzyknęła.- Jesteś synem Kuu!
- Tak, jestem - przyciągnął do siebie Kyoko tak, że ich twarze prawie się stykały. - Czy nie powinnaś być szczęśliwa? Przecież będąc ze mną, staniesz się jego córką.
- Co takiego? O czym ty mówisz? - Kyoko spostrzegła, że jest w samym biustonoszu.Obróciła głowę, by znaleźć bluzkę, lecz właśnie wtedy Kuon zaczął całować jej szyje.
- Czy nie powiedziałem, że chcę, byś mnie naznaczyła. Nie myśl, że pozwolę ci się teraz wymknąć. - Zaczął całować jej piersi.
Kyoko nie mogła się ruszyć. Sama jeszcze nie zdawała sobie sprawy, że została zdominowana. Poczuła jego palce, wędrujące po jej brzuchu, co wywołało u niej lekkie drgniecie.
- Przestań nie możemy tego zrobić.
- Dlaczego nie - zapytał, nie przestając poruszać się palcami po jej ciele.
- Ponieważ to nie ważne, że nazywasz się tak naprawdę Kuon. I tak nadal jesteś moim senpai'em.
- A więc powinnaś słuchać swoje sepai'a. Mówię ci, że mi nie uciekniesz - powoli wsunął jej rękę pod krótką spódnice.
- Nie możesz! Sam przecież powiedziałeś, że nie możesz mieć kogoś, kto jest bliski twojemu sercu.A poza tym jakbyś mógł, to już masz kogoś takiego na uwadze - powiedziała szybko, aby powstrzymać go przed dalszym działaniem.Co prawda poskutkowało, lecz po chwili zdała sobie sprawę z tego, że powiedziała coś czego jej nie mówił, a wiedziała to tylko dlatego, iż gra Bo.
- Skąd to wiesz? Nikomu o tym nie mówiłem, oprócz... Skąd znasz tego kurczaka?
- Ee... Nie wiem, o czym mówisz. - Kyoko była cała podenerwowana. Wiedziała, że będzie mieć kłopoty, jak wyjdzie, że ona jest Bo.
- Mów, albo sam to z ciebie wydobędę. - Zaczął jeździć językiem po jej brzuchu.
- Nie! - Kyoko próbowała go odepchnąć, lecz nie zdołała tego zrobić.
- Powiedź. Skąd go znasz? - Mówiąc to, włożył swój palec w jej czułe miejsce.
- Nie. - Kyoko próbowała się rozpaczliwie wyrwać, lecz nie mogła się ruszyć, ponieważ poczuła, jak wkłada jej drugi palec.
- Dlaczego mówisz nie? Przecież widzę, że ci się to podoba - powiedział całując jej szyje i kładąc na łóżko tak, że teraz on był nad nią.
- Wcale nie - mówiła, choć to było oczywiste kłamstwo.Wiedziała, że jej się to podoba. To ją najbardziej przerażało. - Jesteś moim senpai'em i już masz kogoś, kogo mógłbyś potencjalnie kochać.
- Naprawdę? A skąd to wiesz?
- Bo... To ja jestem Bo. Mi to powiedziałeś. - Kyoko nie mogła już dłużej ukrywać prawdy. Odczuwała zbyt dużą rozkosz, aby mu się przeciwstawiać.
- Ha, ha. Naprawdę jesteś słodka.
Kyoko spojrzała na niego. Nie rozumiała, dlaczego się śmiał.
- Co w tym takiego śmiesznego?
- Jak to co? Sama powiedziałaś, że jesteś Bo, a pomimo tego nie wiesz, o kim wtedy mówiłem. Jak myślisz, ile dziewczyn pasowało do tego opisu? Jak dla mnie to tylko jedna, a w tej chwili wygląda tak seksownie, że nie mogę się już powstrzymać.
Kuon przysunął swoją twarz do jej i pocałował tak,  iż Kyoko na chwile nie wiedziała, gdzie jest. Całował ją mocno i namiętnie.
Aż wreszcie ostatnia kłódka, która broniła dostępu do serca Kyoko, opadła. To była ta kłódka, która broniła Kyoko przed zakochaniem i oddaniem się Renowi.
- Już się nie opierasz- zapytał, ściągając jej stanik.
- Nie. Ponieważ  im więcej z tobą przebywałam, tym bliżej ciebie chciałam być. Ale ty mówiłeś, że już kogoś masz na uwadze, więc ja nie chciałam ponownie się komuś głupio oddawać. - Z jej oczu zaczęły płynąć strużki łez. - Ale wydaje się, że to niemożliwe.
- Jak dla mnie, to ta głupota jest okey, o ile okazujesz ją tylko mi.
Szybkim ruchem ściągną z niej ostatnią część garderoby w jaką była ubrana.
Kyoko spostrzegła, że on również nie był już niczym osłonięty.
- A teraz oddaj się w ręce swojego senpai'a, który cię dzisiaj wielu rzeczy nauczy.
- Dobrze, jeśli to ty - odpowiedziała podenerwowana zaistniałą sytuacją. Wiedziała, że jakby się nie zgodziła, to i tak nic by to nie dało, ponieważ doskonale widziała to w jego oczach.
- Nie bój się, to będzie przyjemne.
Pocałował ją w usta później szyje i piersi, przy których na chwile się zatrzymał i dotykał językiem jej sutków, co sprawiało jej nie lada przyjemność.Wsunęła dłonie w jego włosy i zaczęła lekko sapać .Kuon sunął swym językiem coraz niżej. Przebył drogę przez brzuch, aby skierować się ku jej najbardziej czułym miejscom. Zaczął pieścić swym językiem jej łechtaczkę.
Następnie na chwile przestał. Wtedy Kyoko poczuła, jakby ją rozrywano na pół od środka.
- Aaa - jęknęła z bólu.
- Nie martw się, za chwile przestanie boleć.
Pokiwała głową na znak, że rozumie, a on zaczął się w niej poruszać. Nie mogła powstrzymać krzyków z bólu, które z czasem zmieniły się w jęki rozkoszy.
Ogarniało ją coraz większe pożądanie, lecz nie tylko Kyoko czuła się wspaniale. Oboje przezywali to w największej ekstazie i podnieceniu, dochodząc niemal jednocześnie.
- I jak? Nie było aż tak źle, prawda?
- Racja.
Koun zaśmiał się.
- Co cię śmieszy -zapytała zdziwiona Kyoko.
- Nic. Po prostu myśl o tym, że media będą mieć, o czym teraz pisać. Już wyobrażam sobie wściekłą twarz tego kretyna, który tak zranił mój najcenniejszy skarb.
- Co!? - Kyoko zaniemówiła. Całkiem zapomniała o tym człowieku - Ha, ha. Masz racje, Całkiem zapomniałam o tym palancie.
- I jeszcze jestem ciekawy, jak zareaguje Kuu, gdy się dowie, że to ty będziesz jego przyszłą synową.Wiesz, zdaje mi się, że naprawdę by się z tego ucieszył.
- Synową? - Spojrzała na niego zszokowana.
- Oczywiście. Nie myśl, że teraz gdzieś mi uciekniesz. Nie pozwolę ci na to. Teraz będziemy już na zawsze razem. I wychowamy piękne hyy... Ta! Wychowamy piękne bliźnięta - powiedział to, i pocałował ja.
- Wiesz co? Nie mam nic przeciwko bliźniętom, ale pod warunkiem, że nauczysz mnie, jak je kochać.
- O to już się nie martw. Jest jeszcze wiele rzeczy, których cię nauczę.
Pocałowali się,  po czym poszli spać, by rano znów wcielić się w rodzeństwo Heel'ów.
W świecie show biznesu pojawiła się nowa para.
*********************
Ohayo! To ja _xXx_ i moje kolejne wypociny. Tym razem bardziej pikane, ale każdy kto przeczytał 195. rozdział "Skip Beat", wie dlaczego tak postąpiłam. Mam nadzieje, że się podobało. Buziaki ;* ;* ;*
Edit. Karmel